NCJInspiratieHet Medische Kindzorgsysteem: sluitende ketenzorg in één plan
Nieuws24 april 2018
Het Medische Kindzorgsysteem: sluitende ketenzorg in één plan
Zieke kinderen die nog zorg nodig hebben, verlaten steeds vroeger het ziekenhuis. In de eigen omgeving kan een kind zich immers het beste ontwikkelen. De zorg voor thuis, in het onderwijs en op alle plekken waar het kind verblijft, moet dan al wel goed geregeld zijn. Met het Medische Kindzorgsysteem (MKS) kan ketenzorg worden geregeld, waarbij ouders de regie houden. Kind en gezin krijgen de zorg zo nodig en waar nodig. Ook de mogelijkheid voor inzet van de jeugdverpleegkundige wordt meegenomen.
Hulpbehoefte
Met het Medische Kindzorgsysteem (MKS) wordt in vier fasen de zorg buiten het ziekenhuis geregeld. Al in het ziekenhuis wordt met het gezin besproken wat hun hulpbehoefte is. Welke zorg kunnen zij zelf bieden? Is dat ook veilig? Waar hebben ze ondersteuning bij nodig? Kan het kind terug naar school of thuis onderwijs krijgen? Werken beide ouders en hoeveel verlof kunnen ze krijgen? Zijn er broertjes of zusjes en hebben die zorg nodig? Al deze vragen en nog meer komen aan bod bij het invullen van de hulpbehoeftescan.
Vier fasen
Het MKS kent vier fasen:
Fase 1: de verwijsboom. Er wordt bepaald uit welke wet de zorg wordt vergoed.
Fase 2: hulpbehoeftescan. De totale hulp- en ondersteuningsbehoefte van kind en gezin wordt in kaart gebracht.
Fase 3: zorgplan. Het zorgplan wordt opgesteld zodat duidelijk is wie welke zorg wanneer levert. Verandert de zorgbehoefte dan verandert het zorgplan mee.
Fase 4: zorg afsluiting. De zorg afgesloten: als geen zorg meer nodig is of als het kind 18 jaar wordt.
Warme overdracht
Een belangrijk kenmerk van het MKS is dat er wordt gekeken naar zorg en ondersteuning op vier leefdomeinen: medisch, ontwikkeling, sociaal en veiligheid. Een warme overdracht – van de jeugdverpleegkundige of iemand van de kindzorgorganisatie – is prettig. Als de ouders met hun zoon of dochter thuiskomen, is er al een brug geslagen. De terugkoppeling van de zorg die thuis wordt gegeven naar het ziekenhuis en de verantwoordelijke (kinder)arts is ook van belang. Is er meer of andere zorg nodig dan kan dat worden afgestemd. Het zorgplan (één gezin, één plan) helpt om alle professionals die bij het kind en het gezin zijn betrokken op de hoogte te brengen van de gemaakte afspraken. En het belangrijkste: dat ouders op die manier de regie kunnen houden omdat ze weten wat er gebeurt en wat ze kunnen verwachten.
MKS Proeftuinen
Momenteel worden in tien regio’s MKS Proeftuinen uitgevoerd. Centrale vraag hierbij is: wat is er nodig om succesvol volgens het MKS te werken? Hadewych Cliteur programmaleider van het MKS Programma: ‘Een ernstig ziek kind binnen een gezin is al erg zwaar: voor het kind en het hele gezin. Kindzorg is nou eenmaal zorg voor het hele gezin. Als je kind naar huis mag, dan verwacht je dat de zorg goed is geregeld en aansluit op de gezinssituatie. Je wilt als ouders de regie houden. Je wilt niet aan je lot overgelaten worden of zelf het wiel nog moeten uitvinden. Als vanuit ziekenhuizen – en dus ook op de polikliniek – via de fasen van het MKS wordt gewerkt, dan wordt voor elk kind en gezin goed in beeld gebracht welke zorg waar precies nodig is. De zorg volgt het kind. Als er iets verandert in de situatie van het kind, verandert de zorg mee. Zo moet het straks in heel Nederland voor álle kinderen tot en met 17 jaar die met zorg het ziekenhuis verlaten, gaan gelden.’
Landelijke monitoring JGZ-richtlijnen: eerste rapportages online
Eind 2025 is het NCJ gestart met de landelijke monitoring van JGZ-richtlijnen. Hiermee krijgen we inzicht in het praktijkgebruik en knelpunten, om zo richtlijnen en scholingen te verbeteren. De eerste rapportages staan nu online!
Nieuws31 augustus 2026
Waarom kiezen ouders wel of niet voor een e-consult in de JGZ?
In deze nieuwe studie onderzochten we welke factoren van invloed zijn op de keuze van ouders om gebruik te maken van e-consulten binnen de jeugdgezondheidszorg.
Nieuws25 augustus 2026
Hoe peilen jongeren hun vertrouwen in de toekomst?
Jongeren krijgen te maken met toenemende maatschappelijke en economische onzekerheden. Vier masterstudenten van de Universiteit Utrecht leverden een bijdrage aan de ontwikkeling van een instrument dat jongeren een stem geeft over hun vertrouwen in de toekomst.