Nieuws 15 september 2016
Kindermishandeling en –verwaarlozing beter signaleren, aanpakken én vooral: voorkomen. Dat was het doel van de NCJ Werkconferentie Kindermishandeling op 15 september in Utrecht. De aanwezige JGZ-instellingen en brancheverenigingen maakten dit concreet met een belofte: minimaal tien procent minder slachtoffers in 2020.
De koplopers, zo heette Igor Ivakic de aanwezigen welkom. Want, zo legt de directeur van het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid (NCJ) uit: om kinderen veilig, gezond en veerkrachtig te laten opgroeien, is meer samenwerking nodig tussen de 46 JGZ-organisaties. ‘We moeten onze krachten bundelen en als sector het verschil maken.’
Verschillende sprekers namen de aanwezigen mee in het onderwerp. Zo lieten Wenda Berends en Marja van Kuppevelt zien hoe brancheverenigingen Artsen Jeugdgezondheidszorg Nederland (AJN), Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland (V&VN) samen met het NCJ kindermishandeling willen tegengaan. ‘Alleen al in Utrecht zijn veertig schoolbussen vol kinderen het slachtoffer van kindermishandeling. Ons plan van aanpak richt zich in grote mate op preventie. Daarvoor moeten we de JGZ-professional versterken. De professional kent de wijk én is herkenbaar in de wijk.’
Samantha Dinsbach, directeur Publieke Gezondheid GGD Twente, bracht de handelingsverlegenheid onder de aandacht. Want te vaak komt het voor dat een professional wel signalen opvangt, maar daar geen melding van maakt uit angst of onwetendheid. Dinsbach: ‘JGZ, stel je kwetsbaar op en ga met elkaar aan de slag.’
Om deze woorden kracht bij te zetten, tekenden de aanwezigen een pledge: van 119.000 slachtoffers per jaar naar minimaal tien procent minder in 2020. Onder leiding van procesversnellers zijn bovendien zeven experimenten bedacht, om de komende drie maanden te testen welke maatregelen effect hebben en zo met elkaar én van elkaar te kunnen leren. Zo test het team ‘Aandachtsfunctionaris (AF) op de kaart’ of de handelingsverlegenheid afneemt als AF’s actief langsgaan bij JGZ-teams die het afgelopen jaar geen consultatie met de AF hebben gehad.
Kennisinstituut TNO en drie hoogleraren schoven aan om hun visie op het voorkomen en verminderen van kindermishandeling en verwaarlozing te delen. Zo sprak Symone Detmar (TNO) over het digitaal dossier: ‘Nieuwe technologieën geven je als professional sneller inzicht in de situatie van het gezin. Je bent minder tijd kwijt aan administratie en hebt meer rust om met ouders in gesprek te gaan. Zo sta jij meer in je kracht, maar de ouders ook.’
Hoogleraar sociale geneeskunde aan de Universiteit Maastricht, Frans Feron, benadrukte het belang van de wisselwerking tussen praktijk en wetenschap. Want wetenschappers kunnen aan de hand van data voorspellen hoe een slachtoffer zich ontwikkelt en welke gevolgen die ontwikkeling heeft voor de gezondheid op latere leeftijd – en dus welke hulp het kind nodig heeft. Feron: ‘Maar daar is goede registratie voor nodig. We zitten nu in een tijd waarin er al heel veel kan, maar we dit nog niet goed in de praktijk brengen.’
Zo hoopvol als Ivakic de werkconferentie opende, zo tevreden sloot hij de bijeenkomst af: ‘Ik ben ontzettend blij met de stappen die we hebben gezet. Nu moeten we elkaar helpen en aanspreken om deze beweging vast te houden.’ In januari komen de aanwezige partijen weer bijeen met de resultaten van de experimenten. De conferenties leiden uiteindelijk tot de totstandkoming van een Preventie Agenda voor alle partijen in de sector.
Meer informatie:
Van 14 tot en met 20 november 2016 is het de Week tegen Kindermishandeling. Hiermee wordt aandacht gevraagd voor het thema kindermishandeling en organiseren een groot aantal organisaties acitiviteiten binnen het thema kindemishandeling en seksueel misbruik. Ook wordt er gewerkt aan bewustwording bij volwassenen én kinderen wat zij kunnen doen als zij kindermishandeling of misbruik vermoeden of er slachtoffer van zijn. Voor meer informatie of als u een activiteit wilt organiseren, kijkt u op de website van Week tegen Kindermishandeling.
Dit proefschrift had als doel inzicht te verkrijgen in de verschillende factoren die verband zouden kunnen houden met de psychosociale gezondheid van jonge kinderen.
Het perspectief van ouders is geen bijzaak, maar een noodzakelijke kennisbron om het verschil te kunnen maken. Daarom vraagt het NCJ ouders twee keer per jaar om de Balansmeter in te vullen. Met de Balansmeter krijgen én geven ouders inzicht in de door hen ervaren balans tussen draagkracht en draaglast.
Werk je in de jeugdgezondheidszorg en wil je meewerken om de herziene JGZ-richtlijnen zo toepasbaar mogelijk te maken in de praktijk? Doe dan mee aan de praktijktesten van deze zomer. Jouw deelname namens een JGZ-organisatie of JGZ-team of als individueel JGZ-professional levert belangrijke informatie op!